maandag 18 december 2017

De halve finale van een EL: waarom mijn vrienden en ik er werden verwacht

Home > Reaguurders Verhalen > De halve finale van een EL: waarom mijn vrienden en ik er werden verwacht

Alles wat hierna volgt is echt gebeurd en kan wat betreft de voetbalfeiten ook nagetrokken worden. Van de andere zaken die hier verteld worden bestaan enkel nog de herinneringen van diegenen die er bij waren. We schrijven tenslotte begin jaren 80 en smartphones en andere zaken die je privacy in gevaar konden brengen waren, gelukkig maar, nog ver weg.

Naast een fervent Antwerp-supporter heb ik natuurlijk ook jaar en dag zelf gevoetbald, het langst van de +/- 50 seizoenen die ik op een voetbalveld heb gestaan, vonden plaats in het Katholiek Sportverbond in de kleuren van een niet nader genoemde club uit het Antwerpse.

In 1983 werd zo het plan opgevat om met de voetbalclub een reisje te maken en om een geldig excuus te hebben, ter plaatse een wedstrijd te spelen tegen een lokaal elftal. Zelf werkte ik destijds bij een scheepvaartbedrijf en met al onze buitenlandse contacten hadden we eigenlijk vrij snel keuze te over wat de bestemming betrof.

Om één of andere reden werd het uiteindelijk Edinburgh, waar we naast een beetje cultuur genieten ook een voetbalwedstrijd zouden afwerken tegen een plaatselijke... rugbyploeg.

Aan kandidaten uiteraard geen gebrek. Inclusief clubbestuur en andere begeleidende feestvarkens trokken we met bus en ferry naar Schotland. Zoals dat al eens kan gebeuren met een bende uitgelaten twintigers hadden ook wij de bedoeling om ons vooral niet te vervelen en tijdens de overzet van Zeebrugge naar Hull werd er - ondanks dat er ook aan boord een sluitingsuur voor de bar bestond - duchtig op los gefeest.

Iets te duchtig zelfs want de volgende ochtend aan het ontbijt werd er een bericht afgeroepen met het verzoek of de verantwoordelijke van FC ***** zich bij de kapitein wou melden. Een twintigtal seconden na deze oproep zag je op het volledige schip trouwens niemand meer in een trainingspak van onze voetbalclub. :)

Ach, het was allemaal ook niet zo erg. Op één speler na die naar het hospitaal moest met een gebroken hand en een tiental naakte of halfnaakte dronken mannen die niet noodzakelijk in hun eigen kajuit ontwaakten, was er eigenlijk heel weinig aan de hand.

Voldoende redenen alvast voor het bestuur om de Schotse avond die voorzien was in het hotel waar we verbleven in Edinburgh af te gelasten, bij wijze van straf.

Zoals het hoort, zoek je dan als twintiger een alternatief om de avond door te brengen en we kwamen terecht in een authentieke Edinburghse discotheek.

Wat we al snel door hadden, was dat iedereen die in een zwart pak in de tent rondliep geen ober was maar een buitenwipper. Gezien hun aantal en uiterlijk leek het ons een vrij levendige tent waar regelmatig al eens een feestje plaats vond.

Bestellen op zijn Schots/Engels: mooi achter elkaar aanschuiven aan de toog, waar in tegenstelling tot het aantal buitenwippers maar twee personen aan de slag waren.

Om twee uur stipt ging er aan diezelfde toog een stalen hek naar beneden en was het feest wegens sluitingsuur voorbij.

Zo hoorde het tenminste toch te gaan in die tijd…

Wij die het helemaal niet gewoon waren om vroeg naar huis te gaan, dachten nog wel iets te kunnen vinden maar omdat we ons in een vreemde stad bevonden, kreeg ik bij het verlaten van de discotheek de ingeving om aan de eerste de beste groep in de buurt te vragen waar ik een taxi kon vinden. Dat viel blijkbaar niet echt in goede aarde en ontlokte zowaar enige agressie bij de personen die ik aansprak. Niet helemaal onbegrijpelijk, want geen 50 meter verder stonden minstens 20 taxi's. Eigenlijk had ik de taxi's bij het buitenkomen al gewoon kunnen zien :)

Maar voetbal is een internationale taal en toen ik me verontschuldigde met de woorden:

"Sorry, we are from Belgium and we are playing football here next week", was met football het toverwoord gevallen.

Toevallig werd een week later de halve finale van de Europa beker tussen Aberdeen en Waterschei gespeeld en het feit dat iemand uit de ploeg nogal op Klaus Pudelko (toenmalige doelman van Thor Waterschei) leek was het een uitgelezen kans om mijn vrienden en mezelf van een nieuwe identiteit te voorzien.

De sfeer ging in geen tijd van vijandig naar uitzonderlijk hartelijk en eens de spreekwoordelijke bal aan het rollen ging was er bij mij ook helemaal geen houden meer aan. En dus stelde ik een kerel voor:

"Nodig al je vriendinnen die je kent hier morgen uit, zorg dat we zonder problemen met de ganse ploeg binnen kunnen en ik zorg ervoor dat jullie met een twintigtal mensen worden uitgenodigd op de terugwedstrijd van de halve finales van de Europacup. Vliegtuig, hotel en al de rest inbegrepen".

Hoe de jongeman het flikte weet ik niet maar de avond nadien stond men ons, de zaakvoerder van de discotheek op kop, al van ver aan de ingang op te wachten.

Eens binnen had men speciaal voor ons een deel van de discotheek afgebakend en werden we op onze wenken bediend door het personeel dat inmiddels promotie had gemaakt van buitenwipper naar obers. :)

Niet alleen werd er de hele avond gratis en voor niks gedronken door onze groep, om twee uur stipt ging dit maal enkel de deur op slot en werden er nog meer en betere contacten gelegd met de vrouwelijke bevolking van Edinburgh.

Een geslaagd feestje zeg dus maar.

Waterschei verloor woensdag daarop in Aberdeen met 5-1 maar aan ons had het in ieder geval niet gelegen. Wij hadden alvast alles gegeven, daar waren we in ieder geval heel zeker van. :)

Wordt vervolgd.

Bekijk ook:
Een artikel van

Nieuwe Antwerp tribune
Dirk RAFC1

Bekend als...
  • Goed volk
  • Devote Antwerp-fan
Wil je net als Dirk ook scoren bij de vrouwtjes?

4 reaguursels

Den Izzy zei

Zalig verhaal.
En ook in zeker mate herkenbaar.
Hoop echt dat iedereen een vergelijkbaar verhaal heeft mogen beleven.

Bearke zei

Fuck...Dogo zijn verhalen lijken angstwekkend op die van mijn vader.
Begin alsjeblieft aan je memoires, koop onmiddellijk een exemplaar.

Jerke zei

Dogo echt een legende...

excelsiorke zei

Fantastisch dit :)

Reaguur op dit artikel

De halve finale van een EL: waarom mijn vrienden en ik er werden verwacht