vrijdag 22 december 2017

Historie schrijven in Schotland

Home > Reaguurders Verhalen > Historie schrijven in Schotland

Voor dit deel van wat gerust de meest memorabele uitstap mag genoemd worden die de aanwezigen ooit hadden meegemaakt, moeten, we de tijd in het verhaal even terug draaien naar de eerste avond en dag van ons verblijf in Schotland.

Na onze eerste nacht stappen kwamen we met de taxi terug aan het hotel aangezien er wegens het verplichte sluitingsuur, dat trouwens voor het hele Verenigd Koninkrijk gold in die tijd, was Edinburgh na 02.00 uur 's morgens een dode stad.

In het hotel was echter ook een bar die gerund werd door Polly, of dat was althans toch ons idee voortgaand op het bordje op de toog welke melding maakte van Polly's Bar.

Polly was een aardig meisje zo bleek en ook redelijk spitsvondig, alleen wist ze op het moment dat wij in de bar arriveerden nog niet dat haar leven nooit meer hetzelfde zou zijn als vroeger. Want hoewel ook Polly's Bar al gesloten was, zaten er nog een vijftal mensen van onze club, die weliswaar buiten de glazen die ze voor het sluitingsuur nog besteld hadden niets meer te drinken kregen. Vooruitziend als ze waren, hadden de heren wel genoeg besteld in die laatste ronde om nog zeker een uurtje te kunnen blijven zitten.

Maar Polly had andere plannen en deed het licht uit, waarna ze in de aanpalende keuken ging wachten tot haar gasten naar hun kamer zouden trekken. Althans dat was haar idee, maar toen een kwartier later het licht in de bar terug aan ging bleek onze groep enkel maar groter geworden.

Ook de daarop volgende pogingen van Polly waren niet echt een succes te noemen en dus gooide het arme kind uiteindelijk midden in de nacht de handdoek en ging gewoon naar huis.

De eerste self-service in Edinburgh was meteen een feit... :)

Het laat zich al raden dat onze voetbalwedstrijd op zaterdagochtend niet echt een succes werd. Wij hadden tot aan het ontbijt in de bar gezeten en de wedstrijd zelf vond plaats om 10.00 uur. Niet echt een ideale voorbereiding.

Over mijn eigen prestatie was ik echter wel tevreden. Ondanks het feit dat ik slechts een vijftal minuten op het veld stond en eigenlijk maar één bal raakte, die ze ook nooit meer hebben terug gevonden, althans dat denk ik toch.

Toen ik enkele minuten later een bal probeerde weg te koppen die me op een hoogte van een meter of 10 passeerde had iedereen door dat een vervanging een aangewezen keuze leek...

De uitslag van de wedstrijd kon uiteindelijk niemand zich achteraf nog herinneren. De eindscore van de wedstrijd die we nadien gingen bekijken weet nog iedereen, zelfs tot op de dag van vandaag...

De Hibernians uit Edinburgh speelden die dag een thuiswedstrijd, een uitgelezen kans voor ons om van het Schotse competitievoetbal in de hoogste klasse te proeven. Tegenstander van dienst was Kilmarnock, welke die middag een pak slaag zou krijgen van de plaatselijke helden.

Nog opvallender dan de einduitslag van de wedstrijd was voor ons het gegeven dat het stadion, dat duidelijk zijn beste tijd al lang achter de rug had, nauwelijks gevuld was. Wij begrepen er echt niets van.

Zelf zaten we in de hoofdtribune op de duurste plaatsen voor 1 Pond!

We voelden ons er ook meteen thuis want de houten bankjes waren zowat van dezelfde kwaliteit en ouderdom zoals we dat gewoon waren op tribune 2 op den Bosuil. :)

Buiten onze groep zaten er op dezelfde tribune maximaal nog een vijfhonderdtal toeschouwers en op de staantribunes kon je het aantal kijkers bijna vanaf de overkant tellen.

Maar dan gebeurde er iets waarbij we onze ogen nauwelijks konden geloven.

Zodra de scheidsrechter en de twee ploegen het veld op liepen kwam er in een hoek van het stadion, vanop het dak van een aanpalende loods, een hoofd piepen en sprong er een supporter vanop de loods tot op de terrace, zoals men het daar zo mooi kon noemen.

Springen is misschien niet het juiste woord, want we spreken over een geschatte afstand van amper 1 meter en na die eerste man volgde er een ware bestorming van de tribune van supporters die zich mengden tussen het vijftigtal wel betalende toeschouwers....

Een vijftal minuten en een paar duizend man later kwam ook de politie in actie.

Twee bobbies die al die tijd rustig op een bankje naast de dug-out hadden gezeten wandelden al even rustig naar de locatie waar de toegang gratis was en waren net op tijd om de laatste onverlaat die over het muurtje was gesprongen te arresteren.

Arresteren is waarschijnlijk ook niet de juiste term in dit geval want, de volgens onze schatting, twaalfjarige supporter die de pineut was, werd onder luid gejuich van de andere supporters door de twee politieagenten begeleid naar hetzelfde bankje waar de ambtenaren voorheen zaten. Met hun drieën keken ze gewoon de hele wedstrijd uit vanop hun plaats naast de dug-out.

De wedstrijd zelf kon ook allerminst vervelend genoemd worden.

Tackles op neushoogte bleken gemeengoed en werd er al eens iemand per ongeluk geraakt waar het echt pijn deed dan waren de wonderspons en een schouderklopje voldoende om weer gewoon verder te spelen.

Ondanks het viriele en overtuigende spel van beide ploegen kon je in deze wedstrijd duidelijk enkel een kaart slikken in geval van onsportief gedrag, en was verder alles toegelaten.

Maar ook al moest de doelman van Kilmarnock zich die dag acht keer omdraaien om een bal uit de netten te vissen, toch bleef het spel van beide ploegen ongewoon sportief en was er geen sprake van enige vorm van frustratie of agressie in het verliezende kamp.

Uiteindelijk eindigde een memorabele voetbalmiddag op een 8-1 overwinning voor de thuisploeg.

Nog meer bekijks dan de spelers had die vreemde groep in de hoofdtribune die 90 minuten stond te springen en te dansen en gezangen bracht die men voorheen nog nooit in de Schotse Hooglanden had gehoord.

Het was de dag dat voor de eerste keer 'boeren!' over een Schotse tribune galmde...

Wordt vervolgd.

Bekijk ook:
Een artikel van

Nieuwe Antwerp tribune
Dirk RAFC1

Bekend als...
  • Goed volk
  • Devote Antwerp-fan
Lees ook zijn andere bestseller:
Wil je net als Dirk ook scoren bij de vrouwtjes?

8 reaguursels

Bjorn11 zei

Wederom leuk verhaal Dirk

Bjorn11 zei

Wederom een mooi verhaal Dirk

Dogo zei

Haha, goed artikel en zo ging het vroeger ook ;-)

Bearke zei

Schitterend!!

excelsiorke zei

Fantastisch Dirk. Ik wacht al vol spanning op het volgende artikel ;)

Jerke zei

Toch een verrijking die Antwerp Fans, gasten met haar op hun tanden alias kloten (wat nu zo 80's is) k heb het altijd gezegd...nietwaar beste Dogo

Dogo zei

Jerke, het is het rauwe van de sups dat anderen aantrekt, heb het nimmer anders geweten. De X-Side, de eerste harde kern in Belgie, was eigenlijk een verzameling van straatvechters uit Deurne, Borgerhout, de Seefhoek en Merksem, in die tijd bestonden die pleintjes en hun "eigenaars" in de vorm van jongerenbendes nog.
Bijkomend was en is Antwerp de club van de werkmansbroek terwijl de vrienden van 't Kiel den Bourgoisie etaleerden :-))

Arjan de Laet IV zei

Niet alleen dat. Het zijn echte verhalen. Authentiek en origineel. Ik ga toegeven, ik had op voorhand niet verwacht dat het ging 'werken'.

Maar geloof me, ook veel mensen die jullie niet kennen, lezen het uit.

Well done! Allemaal trouwens.

Reaguur op dit artikel

Historie schrijven in Schotland