vrijdag 12 januari 2018

Bart Verhaeghe hangt de vervelio uit:"PO-systeem zuigt"

Home > Nieuws > Bart Verhaeghe hangt de vervelio uit:"PO-systeem zuigt"

Bijna elke week laat de grote roerganger van Club Brugge tot vervelens toe wel ergens vallen hoe artificieel onze competitie wel is. Waarom dit dan zo zou zijn, blijft beperkt tot wat emotioneel gewauwel.

"Het is immers een kunstmatige competitie", vertelde la Bart aan Stadion, "We hebben nu al 21 wedstrijden gespeeld maar de belangrijkste punten moeten nu nog worden uitgedeeld na halvering van de punten. Dat is artificieel en voelt niet als sportief aan."

Hoezo?

Moet alleen Club Brugge misschien de helft van zijn punten inleveren? Neen hoor, dat is nu eenmaal de prijs die elke club mag betalen om aan PO1 te mogen deelnemen. Elke club en dus niet alleen Club Brugge.

Hij vertelde ook aan Stadion dat hij nooit de riante voorsprong van Standard zal vergeten. Die hadden in 2014-15 na halvering van de punten 5 punten voorsprong op de eerste achtervolger. Maar het was wel Anderlecht die kampioen werd.

Hij insinueert dus dat de leider de zwaarste prijs mag betalen bij de halvering. Waar dus ook al geen bal van klopt.

Degene met de grootste voorsprong op een achtervolger betaalt immers de hoogste prijs. Dat kan de leider zijn, maar ook de nummer 2 of zelfs nummer 5 kan de grootste ‘benadeelde’ zijn bij aanvang van play-off 1.

De play-offs zijn absoluut eerlijk

De halvering is voor iedereen gelijk en er vallen nog steeds een hoop punten te verzamelen in de reguliere competitie.

Uiteraard kunnen ze wel voor spanning, sensatie en suspense zorgen. Ook al heb je een riante voorsprong bij de start van play-off 1, het is geen absolute garantie dat je de titel pakt. Terug naar vroeger houdt in dat doorgaans na driekwart competitie de teerlingen zijn geworpen. Met als gevolg minder algemene belangstelling voor het voetbal én dus minder inkomsten.

Spanning, sensatie en suspense. Laat dit nu net de bedoeling wezen en laten we vooral tegen zijn. Het idee alleen al.

Wat in het voetbal kan, zou in het boksen niet mogelijk zijn

Voor iemand die zo hard begaan is met eerlijkheid, ha, zwijgt Bart Verhaeghe in alle talen over het feit dat zijn club een budget heeft dat 3 à 4 groter is dan meer dan de helft van de andere clubs in de Jupiler Pro League.

In de bokssport laat men geen zwaargewicht knokken tegen een pluimgewicht. Omdat dit overduidelijk niet fatsoenlijk en sportief zou zijn. In het voetbal is dat blijkbaar weer geen bezwaar.

Nochtans zijn er wel manieren om die manifeste ongelijkheid recht te trekken...

Salary Cap

Per speler én per club. Het maakt niet uit wat je budget en omzet is. Als je een salarisplafond installeert dan ligt de lat meer gelijk voor iedereen. Omdat je toevallig, veelal om historische redenen of door de nabijheid van een grote stad, een grote achterban hebt weten verzamelen, zal dit minder tot het einde der tijden bepalend zijn voor welke speler je kan aantrekken en wat je gecorreleerde gemiddelde rangschikking zal zijn.

Een salary cap bestaat in tal van professionele sporten waar véél geld in omgaat: de NFL, NBA, NHL, MLS, de Kontinental Hockey League, sommige rugby federaties, tot in het cricket toe (en dit in landen waar cricket een topsport is).

Ook in het Europese voetballandschap heeft men het al meermaals zitten overwegen waaronder in de Italiaanse Serie A en de Engelse Football League (Championship, League One en League Two).

In het Australian Rules Football (niet te verwarren met het voetbal) heeft men een salary cap sinds 1987. Sindsdien hebben alle 17 clubs de Preliminary Final gehaald, 16 clubs de Grand Final en 13 verschillende clubs de Premiership gewonnen. Voor de salary cap er was, wonnen de 3 rijkste clubs tussen 1897 en 1986 nagenoeg alles. Een beetje zoals in het voetbal bij ons dus.

Wanneer mijnheer Verhaeghe dan toch zo begaan zou zijn met eerlijkheid en sportiviteit, waar wacht hij dan op om als ondervoorzitter van de KBVB dit morgen al op tafel te leggen?

Revenue sharing

Ook dit wordt veel toegepast in een aantal professionele sporten. Het houdt in dat de inkomsten uit tickets en abonnementen worden verdeeld volgens een bepaalde sleutel. Dat kan 50-50 zijn, maar het moet niet.

In het Schotse voetbal van de hoogste klasse was dit in voege tot 1981. De inkomsten uit tickets werden gewoon evenwaardig verdeeld tussen de thuis- en uitploeg. Het afschaffen van het revenue sharing systeem heeft er mede voor gezorgd dat Celtic en Glasgow Rangers de competitie echt begonnen te domineren.

Vanaf 1981-1982 werd Dundee United 1 keer kampioen en Aberdeen F.C. lukte het 2 keer (beide dan nog bij het begin van regelverandering). Alle andere kampioenschappen werden gewonnen door Celtic of de Glasgow Rangers.

Ter vergelijking vanaf 1946-1947 t.e.m. 1980-1981 wonnen 7 verschillende teams de titel. De Rangers en Celtic waren nog steeds de grote slokkoppen, maar ook Hibernian FC (3 keer), Aberdeen FC (2 keer), Heart of Midlothian FC (2 keer) en Dundee FC en Kilmarnock FC konden eens met de titel aan de haal gaan.

Wanneer mijnheer Verhaeghe dan toch zo begaan zou zijn met eerlijkheid en sportiviteit, waar wacht hij dan op om als ondervoorzitter van de KBVB dit morgen al op tafel te leggen?

Draft

Is ook weer populair bij de Amerikaanse professionele sporten, maar niet alleen daar. Het komt er op neer dat het slechtst presterende team van het vorige seizoen de eerste keuze krijgt om een speler uit de nieuwe lichting van alle clubs te selecteren.

Er bestaan varianten waar dit niet alleen kan enkel bij de nieuwe lichting spelers, maar bij alle spelers van een competitie.

In de NBA bestaat er dan weer sinds 1985 een draft-loterij. De ploegen die zich niet wisten te kwalificeren voor de play-offs krijgen de eerste keuze. Een loterij bepaalt welke ploeg als allereerste mag kiezen. Men begon dit systeem te gebruiken omdat sommige ploegen opzettelijk wedstrijden begonnen te verliezen om een jaar later een betere draft-pick te verkrijgen.

Het is overduidelijk dat een draft-systeem voor véél meer gelijkheid zorgt. Bovendien is zo'n draft in de Amerikaanse sporten een kijkcijferkanon om u tegen te zeggen.

Wanneer mijnheer Verhaeghe dan toch zo begaan zou zijn met eerlijkheid en sportiviteit, waar wacht hij dan op om als ondervoorzitter van de KBVB dit morgen al op tafel te leggen?

Dynastieën zouden blijven bestaan

Ook al heb je een draft-systeem, een salary cap en doe je aan revenue sharing, dan nog zouden bepaalde clubs het over een langere periode beter doen dan de rest.

Het verschil is dat de dominantie van het geld een veel mindere factor zou worden. De clubs die het best geleid worden en gestructureerd zijn, zouden de bovenhand nemen. Maar niet eeuwig en drie dagen.

Je zou absoluut meer verschillende clubs verkrijgen die in de prijzen vallen. Dat kan je empirisch becijferen en dat lijkt me toch meer waarde te hebben dan het emotioneel gevoeltje van zo’n Bart Verhaeghe die enkel en alleen aan het belang van zijn eigen club denkt.

Net daarom zal het wellicht ook nooit ingang vinden. De grotere clubs zullen er alles aan doen om de status quo te behouden. Dat mag, maar dan zou zo'n Bart Verhaeghe beter zwijgen over eerlijkheid.

Bekijk ook:
Schrijf je in op de Nieuwsbrief van Voetbal Kantine
Postvrouw

  • Mis geen enkel artikel meer
  • 1 keer per week
  • Iedereen ontvangt hem al
  • Wordt geleverd door ons snoepje Vanessa
Schrijf mij in knop

6 reaguursels

Bearke zei

Hey, ik ben ook een nostalgisch type: een mooie klassieke competitie met 18. Maar nu even realistisch: geen po, minder centjes van tv (wat voor de kleinere clubs ook slecht zou zijn), de laatste 10 jaren zijn we opvallend vooruit gegaan op Europees niveau (over de grote lijn zeker ivm de pre-po periode). Dus de romanticus in me zegt abfarhen en de realist zegt houden.

Arjan de Laet IV zei

Ik was vroeger niet echt een PO-fan. Het was goed zoals het was. Maar nadat ik was gewend aan het PO-systeem, wil ik niet meer terug.

Ik ben het ook maar analytisch gaan bekijken. Het zit toch echt goed in elkaar hoor. Er is echt over nagedacht.

Anderlecht en Club Brugge blijven voorlopig nog wel het meeste kans maken op een titel. Maar bij de andere teams zijn de kansen echt wel enorm toegenomen.

Het is alleen nog niet echt gebleken, maar dat komt vooral omdat het systeem nog niet zo lang bestaat. Laat dit systeem 50 jaar lopen en je zal meer verrassende winnaars hebben dan vroeger. Gegarandeerd.

In een klassieke competitieformule wegen de budgetten gewoon zwaarder door. De topclubs kunnen de breedste kwalitatieve kern presenteren en dat weegt in een marathon door.

De PO is een sprintje. Even struikelen en je wint de wedstrijd niet meer.

De balans zit ook goed. De marathon, voorafgaand aan het sprintje, is echt ook wel belangrijk.

Je moet al om te beginnen in PO1 geraken. Alleen dat zorgt voor een competitie tussen 8 à 10 club die erbij willen zijn. En al die supporters leven in spanning mee. Vergelijk dat eens met vroeger...

Bij 90% van de club komt er geen kat meer kijken in het stadion wanneer je na 3/4de competitie op een 10de plek staat.

PO1 zelf is niet altijd hoogstaand, maar toch al een paar keer wel. En meestal is het ook enorm spannend.

Heerlijk gewoon. Wanneer een sport te voorspellend begint te worden, dan haken de mensen af. Dat gaat met ons PO-systeem echt niet gebeuren.

Bearke zei

Het probleem is gewoon po2 sexy maken, ik kan wel zeggen dat het echt nergens om gaat, een reden waarom iedereen ons schromelijk overschatte na de winterstop.

Arjan de Laet IV zei

PO2 is inderdaad een probleem dat je bijna niet kunt oplossen.

We moeten de dingen gewoon bij naam durven noemen: de meeste ploegen in PO2 hebben voor te beginnen geen landelijke uitstraling.

Het probleem is ook dat je 2 stromingen hebt:

* Ploegen die alsnog een Europees ticket willen bemachtigen en er voor gaan

* En anderen die het gewoon als een fase van experimenten zien: wat jeugd opstellen, eens een speler op een onnatuurlijke positie inzetten of spelers laten starten die normaal op de bank of in de tribune zitten.

Het is vooral de tweede groep die een 'probleem' zijn. Zij halen het niveau naar beneden en spelen met weinig tot geen inzet. Die werken het af als een verplicht nummer.

M.i. zou je het misschien deels kunnen oplossen door geen mogelijk Europees ticket meer te koppelen met PO2, maar wel een flinke som duiten.

Schenk de winnaar van de PO2-finale een miljoen euro of zelfs meer (te financieren via de TV-gelden) en m.i. gaan er een aantal dan wel hun best doen.

Dan staat er iets écht op het spel. Meestal hebben PO2-clubs immers een bescheiden budget. Met dit prijzengeld kunnen ze een seizoen later een boost maken.

En ook de spelers hebben dan nog iets te winnen. Kunnen ze hun keuken ineens mee afbetalen. :)

Ook voor een grotere club valt het nog steeds niet te versmaden. Die hebben misschien veel geld laten liggen door PO1 te mislopen en kunnen het dan nog enigszins financieel een beetje rechtzetten.

Bearke zei

Waren mijn maten ook al aan het zeggen: financiëel aantrekkelijk maken is de enige mogelijkheid tot spankracht, maar dan moet je natuurlijk wel weer verder dan je eigen clubje durven kijken.

Arjan de Laet IV zei

Ik heb in mijn jonge leven geleerd dat voor geld een voetbalclub wel eens meer wil dansen. :)

Reaguur op dit artikel

Bart Verhaeghe hangt de vervelio uit:"PO-systeem zuigt"